Ҳамватанони азиз! Бо эҳсоси баланди ифтихори миллӣ ва самимияти беандоза фарорасии Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон-ро ба кулли мардуми шарифи кишвар, ҳамватанони бурунмарзӣ ва тамоми дӯстдорони забону фарҳанги тоҷикӣ самимона табрик мегӯям.…
Бо эҳсоси баланди ифтихори миллӣ ва самимияти беандоза фарорасии Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон-ро ба кулли мардуми шарифи кишвар, ҳамватанони бурунмарзӣ ва тамоми дӯстдорони забону фарҳанги тоҷикӣ самимона табрик мегӯям.
Забон барои ҳар миллат танҳо воситаи муошират нест. Забон шиносномаи таърихии миллат, ҳастии маънавии давлат, хотираи зиндаи наслҳо ва рукни устувори ҳувияти миллӣ мебошад. Миллате, ки забони худро пос медорад, таърихи худро ҳифз мекунад, арзишҳои маънавии худро ба наслҳои оянда мерасонад ва барои таҳкими пояҳои давлатдории миллӣ заминаи устувор фароҳам меорад.
Забони тоҷикӣ, ки аз умқи таърихи пурифтихори миллати тоҷик сарчашма мегирад, дар тӯли асрҳо баёнгари андешаи созанда, фарҳанги воло, маърифати инсонӣ ва рӯҳи озодманиши мардуми мо буда, бо осори безаволи фарзандони фарзонаи миллат ба ганҷинаи тамаддуни башарӣ саҳми арзишманд гузоштааст.
Дар даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон забони тоҷикӣ ба шарофати сиёсати пайгирона ва дурбинонаи давлат ҳамчун яке аз сутунҳои муҳими давлатдории миллӣ мақоми боз ҳам устувор пайдо намуда, дар таҳкими худшиносии миллӣ, ваҳдати ҷомеа, тарбияи ҳисси ватандӯстӣ ва рушди фарҳанги давлатдорӣ нақши муассир гузошта истодааст.
Имрӯз ҳифз ва рушди забони давлатӣ танҳо вазифаи як ниҳод ё як қишри ҷомеа нест. Ин масъулияти умумимиллӣ ва қарзи маънавии ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон мебошад. Зеро муносибати мо ба забон муносибати мо ба таърих, фарҳанг, давлат ва ояндаи миллат аст.
Дар шароити ҷаҳонишавӣ, рушди босуръати илму технология ва густариши фазои иттилоотӣ зарур аст, ки забони тоҷикӣ на танҳо ҳамчун мероси гаронбаҳои миллӣ ҳифз гардад, балки ҳамчун забони илму дониш, маориф, идоракунӣ, технология, иқтисод ва муоширати муосир пайваста рушд намояд.
Мо бояд барои ғанӣ гардонидани захираи луғавӣ, рушди истилоҳоти илмӣ, такмили фарҳанги сухан, истифодаи дурусту меъёрии забони давлатӣ ва ворид намудани имкониятҳои он ба фазои рақамӣ пайваста талош намоем. Зеро забони зинда забонест, ки ҳам анъанаҳои худро ҳифз мекунад ва ҳам ба ниёзҳои замон посухи шоиста медиҳад.
Хусусан, барои хизматчиёни давлатӣ ва кормандони мақомоти давлатӣ риояи забони давлатӣ бояд ба ҷузъи ҷудонашавандаи фарҳанги хизматӣ ва масъулияти касбӣ табдил ёбад. Сухани дуруст, андешаи равшан ва муносибати эҳтиромона ба забони давлатӣ нишонаи фарҳанги давлатдорӣ ва эҳтиром ба шаҳрванд мебошад.
Имрӯз вазифаи мо танҳо ҳифзи он чизе нест, ки аз гузашта ба мерос гирифтаем. Вазифаи мо аз он иборат аст, ки ин мероси бузургро ғанӣ гардонем, ба талаботи замони нав мутобиқ созем ва бо эҳсоси масъулияти таърихӣ ба наслҳои оянда ба таври шоиста супорем.
Бовар дорам, ки мардуми соҳибфарҳанги Тоҷикистон бо дарки амиқи рисолати таърихии худ забони давлатиро ҳамчун омили муҳими худшиносӣ, ваҳдат, ҳамбастагӣ ва рушди миллӣ боз ҳам гиромӣ дошта, барои баланд бардоштани мақом ва нуфузи он дар ҷомеа саҳми арзандаи худро мегузоранд.
Бигзор забони тоҷикӣ — забони таъриху тамаддун, забони давлату миллат ва забони орзуву ормонҳои насли имрӯз — дар фазои сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ ҳамеша рушд карда, барои таҳкими давлатдории миллӣ ва рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол хизмат намояд.
Дар ин рӯзи фархунда ба ҳар як хонадони кишвар саломатӣ, саодат, файзу баракат, осоиш ва рӯзгори обод, ба мардуми сарбаланди Тоҷикистон сулҳу суботи пойдор, ваҳдати миллӣ, неруи созанда ва дастовардҳои нав, ва ба Тоҷикистони азизамон рушди устувор, пешрафти рӯзафзун ва шукуфоии ҷовидона орзу менамоям.
Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон муборак бод!
Раиси Кумитаи рушди маҳали
назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Камолиддин Муминзод
