ИСТИҚЛОЛИЯТ — ШИНОСНОМАИ ДАВЛАТ ВА КАФИЛИ ОЯНДАИ МИЛЛАТ
https://www.facebook.com/share/p/19M5zw2L3b/
Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як миллат бузургтарин дастоварди таърихӣ ва асоси ҳастии давлати миллӣ мебошад. Барои мардуми тоҷик Истиқлолият маънои соҳибихтиёрӣ, худшиносии миллӣ, эҳёи арзишҳои фарҳангӣ ва имкони мустақилона муайян намудани роҳи рушди кишварро дорад.
35 соли Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон як марҳилаи муҳими таърихи навини кишвар мебошад. Дар ин давра давлату миллат роҳи пурпечутоберо тай намуда, дар баробари ҳалли масъалаҳои мураккаби сиёсиву иҷтимоӣ, заминаҳои устувори рушди минбаъдаро фароҳам оварданд. Имрӯз Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибистиқлол, узви комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ ва кишвари дорои ҳадафҳои бузурги созанда шинохта мешавад.
Истиқлолият пеш аз ҳама имконияти бунёди давлати миллӣ мебошад. Бо ба даст омадани истиқлолият зарурати ташаккули низоми нави давлатдорӣ, қонунгузории миллӣ ва ниҳодҳои муосири давлатӣ ба миён омад. Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон барои таҳкими пояҳои ҳуқуқии давлатдорӣ заминаи муҳим гузошт. Дар асоси Конститутсия ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, соҳибихтиёрии давлат, волоияти қонун ва дигар арзишҳои муҳими ҷомеа ҳамчун принсипҳои асосӣ муайян гардиданд.
Дар тӯли 35 сол низоми давлатдорӣ пайваста такмил ёфта, таҷрибаи давлатсозии миллӣ ғанӣ гардид. Агар Истиқлолият имкони давлатдорӣ бошад, сулҳ заминаи асосии истифодаи ин имконият мебошад. Ба даст овардани сулҳу ваҳдати миллӣ барои Тоҷикистон аҳамияти сарнавиштсоз дошт.
Сулҳу субот шароит фароҳам овард, ки неруи ҷомеа аз муқовимату ихтилоф ба созандагӣ равона гардад. Бунёди роҳҳо, муассисаҳои иҷтимоӣ, корхонаҳо, неругоҳҳо ва дигар иншооти муҳим маҳз дар фазои сулҳу субот имконпазир гардид. Аз ин рӯ, сулҳу ваҳдати миллӣ яке аз арзишҳои муқаддаси даврони истиқлолият ба ҳисоб меравад.
Дар замони истиқлолият иқтисоди кишвар марҳилаҳои гуногуни рушдро аз сар гузаронд. Сиёсати иқтисодии давлат ба рушди истеҳсолот, зиёд намудани иқтидори саноатӣ, истифодаи самараноки захираҳои табиӣ ва ташкили ҷойҳои нави корӣ равона гардид. Саноатикунонии босуръат ҳамчун ҳадафи муҳими стратегӣ барои рушди истеҳсолоти ватанӣ ва коркарди ашёи хоми дохилӣ имкониятҳои нав фароҳам овард.
Рушди иқтисод на танҳо нишондиҳандаи пешрафти давлат, балки заминаи беҳтар гардидани сатҳи зиндагии мардум мебошад. Дар сиёсати рушди Тоҷикистон энергетика мавқеи стратегӣ дорад. Захираҳои бузурги гидроэнергетикии кишвар имконият медиҳанд, ки Тоҷикистон дар рушди энергетикаи сабз саҳми бештар гузорад.
Дар даврони истиқлолият сохтмон ва навсозии иншооти энергетикӣ вусъат ёфта, иқтидори энергетикии кишвар тадриҷан афзоиш ёфт. Энергетика барои рушди саноат, кишоварзӣ, соҳибкорӣ ва дигар соҳаҳои иқтисод заминаи муҳим мебошад. Яке аз хусусиятҳои муҳими даврони истиқлолият таваҷҷуҳи зиёд ба соҳаи иҷтимоӣ мебошад. Маориф, тандурустӣ, ҳифзи иҷтимоӣ, шуғли аҳолӣ ва дастгирии қишрҳои осебпазири ҷомеа аз самтҳои муҳими сиёсати иҷтимоии давлат ба шумор мераванд.
Бунёди муассисаҳои таълимӣ ва тиббӣ, рушди инфрасохтори иҷтимоӣ ва фароҳам овардани шароити мусоид барои зиндагии аҳолӣ аз ҷумлаи самтҳои муҳими сиёсати давлат мебошанд. Дар ин раванд меҳнат ва шуғли аҳолӣ низ аҳамияти махсус доранд. Шаҳрванди соҳиби касбу ҳунар метавонад ҳам барои таъмини зиндагии оилаи худ ва ҳам барои рушди иқтисоди миллӣ саҳм гузорад.
Ҷавонон неруи бузурги созанда ва ояндаи давлат мебошанд. Аз ин рӯ, масъалаи рушди маънавӣ, таълиму тарбия, касбомӯзӣ ва иштироки ҷавонон дар ҳаёти ҷомеа аҳамияти хос дорад. Имрӯз барои ҷавонон имкониятҳои таҳсил, омӯзиши касбу ҳунар, фаъолияти соҳибкорӣ, варзиш ва иштирок дар чорабиниҳои ҷамъиятӣ фароҳам оварда мешаванд.
Ҷавони босавод, соҳибкасб ва ватандӯст метавонад муҳимтарин сармояи рушди ояндаи Тоҷикистон бошад. Яке аз натиҷаҳои муҳимми истиқлолият баланд гардидани ҳисси худшиносӣ ва ифтихори миллӣ мебошад. Дар даврони истиқлолият ба омӯзиши таърихи миллат, ҳифзи мероси фарҳангӣ, эҳёи суннатҳои миллӣ ва тарғиби арзишҳои фарҳангии тоҷикон таваҷҷуҳи бештар зоҳир гардид. Забони давлатӣ, фарҳанг, адабиёт, ҳунарҳои мардумӣ ва ёдгориҳои таърихӣ ҳамчун ҷузъи муҳими ҳувияти миллӣ ҳифз ва муаррифӣ карда мешаванд.
Истиқлолият ба Тоҷикистон имконият дод, ки ҳамчун субъекти мустақили муносибатҳои байналмилалӣ сиёсати хориҷии худро амалӣ намояд. Имрӯз Тоҷикистон бо кишварҳои гуногуни ҷаҳон муносибатҳои дипломатӣ ва ҳамкориҳои иқтисодиву фарҳангӣ дорад. Кишвар дар созмонҳои байналмилалӣ фаъолона иштирок намуда, оид ба масъалаҳои муҳими ҷаҳонӣ мавқеи худро баён мекунад. Ташаббусҳои Тоҷикистон вобаста ба масъалаҳои об, ҳифзи муҳити зист ва пиряхҳо намунаи иштироки фаъолонаи кишвар дар ҳалли масъалаҳои глобалӣ мебошанд.
35 соли Истиқлолият бояд на танҳо ҳамчун давраи дастовардҳо, балки ҳамчун оғози марҳилаҳои нави рушди кишвар арзёбӣ гардад. Дар назди давлат ва ҷомеа вазифаҳои муҳим қарор доранд: рушди иқтисоди рақамӣ, таҳкими истеҳсолоти миллӣ, беҳтар намудани сифати таълим, рушди илм, фароҳам овардани ҷойҳои нави корӣ, ҳифзи муҳити зист ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум.
Иҷрои ин ҳадафҳо аз ҳар як шаҳрванд масъулият, меҳнати содиқона ва ҳисси баланди ватандӯстиро тақозо мекунад. Истиқлолият танҳо ҳуқуқи соҳибихтиёрии давлат нест. Он масъулияти бузург низ мебошад.
Мо бояд арзишҳои истиқлолиятро ҳифз намоем, сулҳу суботро таҳким бахшем, ба қонун эҳтиром гузорем ва барои пешрафти Ватан саҳми худро гузорем. Хусусан насли ҷавон бояд дарк намояд, ки истиқлолият бо заҳмати фарзандони миллат ба даст омадааст ва ҳифзу таҳкими он вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.
35 соли Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон роҳи бузурги давлатсозӣ, сулҳофарӣ, созандагӣ ва рушди миллӣ мебошад. Дар ин давра Тоҷикистон тавонист пояҳои давлатдории худро таҳким бахшида, иқтисоди миллӣ ва инфрасохтори кишварро рушд диҳад, соҳаҳои иҷтимоиро дастгирӣ намояд ва мавқеи худро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ устувор созад.
Истиқлолият барои мо гузашта, имрӯз ва ояндаро ба ҳам мепайвандад. Агар гузашта таҷрибаи давлатсозиро ба мо омӯзонад, имрӯз масъулияти ободонии Ватанро ба зиммаи мо мегузорад ва оянда аз мо талаб мекунад, ки ин дастовардҳоро ҳифз намуда, ба наслҳои баъдӣ давлати боз ҳам ободу пешрафта ба мерос гузорем.
Истиқлолият — ифтихори миллӣ, масъулияти шаҳрвандӣ ва кафили фардои Тоҷикистон аст.
Ҳасанов Азизбек
Сармутахассиси Раёсати баҳисобгирии муҳосибӣ
