Рӯзи Президент дар Тоҷикистон яке аз муҳимтарин ҷашнҳои давлатӣ ва рамзи эҳтироми мардум ба роҳбари худ таҷлил мешавад. Паёми ин сана на танҳо сиёсӣ, балки ҳуқуқӣ ва фарҳангӣ мебошад.
Он ҳамчун нишонаи арҷгузорӣ ба хизматҳои таърихии Пешвои миллат ва арзишҳои миллии тоҷикон шинохта мешавад. Ҷашни Рӯзи Президент аз нигоҳи ҳуқуқӣ дар заминаи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи рӯзҳои ид” таҷассум меёбад, ки мақоми расмӣ ва ҳуҷҷати ҳуқуқии таҷлили онро муқаррар мекунад.
Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи рӯзҳои ид” аз 15 апрели соли 2016 Рӯзи Президентро ҳамчун ҷашни давлатӣ ба қайд гирифта, таъкид мекунад, ки он рамзи ваҳдати миллӣ, устувории давлатдорӣ ва эҳтироми мардум ба роҳбари давлат мебошад. Ҳарчанд ин рӯз рӯзҳои истироҳат нест, вале дорои мақоми расмӣ буда, дар тамоми қаламрави ҷумҳурӣ таҷлил мегардад.
Қонуни мазкур, аз як ҷониб, аҳамияти сиёсӣ ва иҷтимоии ҷашнро фароҳам меорад ва аз ҷониби дигар, ҳамчун воситаи баланд бардоштани худшиносии миллӣ ва эҳтироми арзишҳои таърихӣ хизмат мекунад. Рӯзи Президент ҳамчун ҷашни ҳуқуқӣ ва давлатӣ аҳамияти мутақобил дорад. Пеш аз ҳама, он нишондиҳандаи мақоми қонунии роҳбари давлат ва эътибори ӯ дар ҷомеа мебошад.
Мақоми ҳуқуқии Рӯзи Президент на танҳо дар мавҷудияти қонунии ҷашн ва таҷлили он маҳдуд намешавад, балки ба мардум имконият медиҳад, ки ба қадри хизматҳои таърихии Пешвои миллат расида, арзишҳои миллӣ ва ҳувияти миллӣ худро дарк кунанд.
Аз ин лиҳоз, ҷашн ҳамчун василаи тарбияи шаҳрвандон, ваҳдати миллӣ ва ташаккули худшиносии сиёсӣ хизмат менамояд. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи рӯзҳои ид” ба ҷуз Рӯзи Президент, рӯзҳои дигарро низ танзим мекунад, вале Рӯзи Президент ба сифати рамзи ваҳдат ва пойдории давлат мавқеи хоса дорад.
Он дар амалияи ҳуқуқии кишвар ҳамчун воситаи баланд бардоштани мақоми давлатдорӣ ва устувории сиёсӣ арзёбӣ мешавад. Дар ин раванд, мақомоти давлатӣ ва муассисаҳои таълимӣ чорабиниҳои махсус доир мекунанд, ки ба насли нав паёми эҳтиром ва садоқат ба давлат ва роҳбариро мерасонанд.
Аз нигоҳи сиёсӣ, таҷлили Рӯзи Президент нишон медиҳад, ки Тоҷикистон давлати мустақил ва ором аст, ки роҳбари он бо арҷгузорӣ ба арзишҳои миллӣ ва таъмини ваҳдати мардум сиёсати худро амалӣ мекунад.
Ин омил барои тақвияти мақоми байналмилалии кишвар ва устувории муносибатҳои дипломатӣ бо ҳамсоягон ва шарикони стратегии байналмилалӣ низ аҳамияти калон дорад. Паёми маънавии ҷашн низ муҳим мебошад.
Рӯзи Президент ҳамчун рамзи эҳтироми мардуми Тоҷикистон ба шахсияти Пешвои миллат ва хизматҳои таърихии ӯ барқароркунии субот, сулҳ ва ваҳдати миллӣ ба ҳисоб меравад. Он ба ҷомеа паёми устувории давлат ва аҳамияти истиқлолиятро мерасонад. Аз ин рӯ, ҷашн ба маърифати шаҳрвандӣ ва баланд бардоштани ҳисси ватандорӣ, арҷгузорӣ ба таърих ва фарҳанг мусоидат менамояд. Рӯзи Президент ҳамчун ҷашни расмӣ ва ҳуқуқӣ, ҳамчунин, ҳамчун имконият барои таҳкими иртиботи байни давлат ва шаҳрвандон хизмат мекунад.
Ин ҷашн заминаи таъсиси чорабиниҳои маърифатӣ, конфронсҳо, лексияҳо ва барномаҳои фарҳангиро фароҳам меорад, ки дар онҳо аҳамияти сулҳ, ваҳдат ва арзишҳои давлатдорӣ ба насли нав фаҳмонда мешавад.
Аз ин лиҳоз, ҷашн ҳам омавӣ ва ҳам илмӣ арзёбӣ мешавад ва ба рушди фарҳанг ва маърифати ҳуқуқӣ мусоидат мекунад. Аз ҷиҳати ҳуқуқӣ, Рӯзи Президент ҳамчун ҷашни расмӣ бар асоси моддаи 2-и Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи рӯзҳои ид” дорои мақоми қонунии таҷлили давлатӣ мебошад.
Ин муқаррарот, ки дар санадҳои ҳуқуқӣ тасдиқ шудааст, нишондиҳандаи эҳтироми давлатӣ ба Пешвои миллат ва арҷгузорӣ ба хизматҳои таърихии ӯ мебошад. Он инчунин рамзи ваҳдат, суботи сиёсӣ ва устувории давлат мебошад, ки ба мардум имконият медиҳад арзишҳои миллиро қадр кунанд ва ҳисси масъулиятро нисбат ба ҷомеа ва давлат афзоиш диҳанд.
