Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олии кишвар яке аз муҳимтарин санадҳои сиёсиву роҳнамо ба ҳисоб меравад, ки самтҳои асосии рушди давлат ва ҷомеаро барои давраҳои наздик ва миёнамӯҳлат муайян месозад. Паём на танҳо ҷамъбасти натиҷаҳои…
Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олии кишвар яке аз муҳимтарин санадҳои сиёсиву роҳнамо ба ҳисоб меравад, ки самтҳои асосии рушди давлат ва ҷомеаро барои давраҳои наздик ва миёнамӯҳлат муайян месозад. Паём на танҳо ҷамъбасти натиҷаҳои бадастомада, балки барномаи мукаммали амал барои ҳамаи сохторҳои давлатӣ ва ҷомеаи шаҳрвандӣ мебошад. Дар шароити ҷаҳони муосир, ки равандҳои сиёсию иқтисодӣ босуръат тағйир меёбанд, аҳамияти Паём ҳамчун санади муайянкунандаи манфиатҳои миллӣ боз ҳам бештар мегардад.
Манфиатҳои миллӣ маҷмӯи арзишҳо, ҳадафҳо ва афзалиятҳое мебошанд, ки истиқлолият, тамомияти арзӣ, амнияти давлат, суботи сиёсӣ, рушди иқтисодӣ ва беҳбудии иҷтимоии шаҳрвандонро таъмин менамоянд. Барои ҳар як давлат ҳифз ва таҳкими манфиатҳои миллӣ вазифаи аввалиндараҷа маҳсуб меёбад.
Аз рӯзҳои аввали ба даст овардани истиқлолият Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбарии Эмомалӣ Раҳмон ҳифзи сулҳу субот, таҳкими давлатдорӣ ва рушди устувори иқтисодиро ҳамчун самти афзалиятноки сиёсати худ интихоб намуд. Ин самтҳо дар ҳар Паёми Президенти кишвар инъикоси равшан меёбанд.
Паём ҳамчун ҳуҷҷати стратегӣ ҳадафҳои дарозмуддатро бо вазъияти воқеӣ мутобиқ месозад. Дар он таҳлили амиқи вазъи иқтисодию иҷтимоӣ, сиёсати хориҷӣ, амният, маориф, тандурустӣ ва дигар соҳаҳои калидӣ пешниҳод мегардад. Бо ин роҳ, манфиатҳои миллӣ дар шакли вазифаҳои мушаххас ва барномаҳои амал татбиқ мешаванд.
Яке аз меҳварҳои асосии Паём таъмини амнияти миллӣ ва ҳифзи истиқлолияти давлатӣ мебошад. Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун кишвари соҳибистиқлол дар минтақаи ҳассоси геополитикӣ қарор дошта, таҳдидҳои гуногуни муосир — аз ҷумла терроризм, экстремизм, гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир ва ҷинояткории фаромиллӣ — метавонад ба суботи ҷомеа таъсир расонад.
Дар Паём таъкид мегардад, ки ҳифзи сарҳад, тақвияти Қувваҳои Мусаллаҳ, баланд бардоштани сатҳи омодабошии сохторҳои қудратӣ ва ҳамкории зич бо кишварҳои ҳамсоя ва созмонҳои байналмилалӣ аз вазифаҳои муҳими давлат мебошанд. Ин тадбирҳо мустақиман ба манфиатҳои миллӣ иртибот дошта, сулҳу оромӣ ва рушди устувори кишварро таъмин менамоянд.
Сулҳу ваҳдати миллӣ, ки пас аз имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ба даст омад, яке аз дастовардҳои бузурги давлатдории навини тоҷикон ба шумор меравад. Маҳз ваҳдат заминаи устувор барои татбиқи барномаҳои рушди иҷтимоиву иқтисодӣ ва боло бурдани сатҳи зиндагии мардум гардид.
Иқтисоди пурқувват ва рақобатпазир асоси таҳкими давлат мебошад. Дар Паёми Президенти кишвар ба масъалаи саноатикунонии босуръат, рушди энергетика, беҳтар намудани фазои сармоягузорӣ ва дастгирии соҳибкорӣ диққати махсус дода мешавад.
Татбиқи ҳадафҳои стратегӣ — аз ҷумла расидан ба истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ ва таъмини амнияти озуқаворӣ — самтҳои муҳимми сиёсати давлатӣ мебошанд. Ин ҳадафҳо на танҳо масъалаҳои иқтисодӣ, балки масъалаҳои ҳаётан муҳими манфиатҳои миллиро дар бар мегиранд.
Сохтмони неругоҳҳои барқи обӣ, роҳҳо, нақбҳо ва дигар инфрасохтори муҳими стратегӣ ба баланд гардидани сатҳи зиндагии мардум ва густариши имкониятҳои иқтисодӣ мусоидат мекунад. Илова бар ин, рушди саноати миллӣ ва таъсиси ҷойҳои нави корӣ ба коҳиши муҳоҷирати меҳнатӣ ва беҳтар гардидани вазъи иҷтимоӣ замина фароҳам меорад.
Яке аз самтҳои марказии Паём баланд бардоштани сатҳи зиндагии аҳолӣ мебошад. Давлат ба соҳаҳои маориф, тандурустӣ, ҳифзи иҷтимоӣ ва фарҳанг аҳамияти аввалиндараҷа медиҳад. Зеро сармояи инсонӣ муҳимтарин захираи миллӣ ба ҳисоб меравад.
Рушди соҳаи маориф, сохтмони муассисаҳои нави таълимӣ, ҷорӣ намудани технологияҳои муосир ва такмили барномаҳои таълимӣ барои тарбияи насли донишманду соҳибкасб замина фароҳам меорад. Ҷавонон ҳамчун неруи пешбарандаи ҷомеа бояд дар рӯҳияи ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва эҳтиром ба арзишҳои фарҳангӣ тарбия ёбанд.
Соҳаи тандурустӣ низ дар маркази таваҷҷуҳ қарор дорад. Бунёди муассисаҳои нави тиббӣ, беҳтар намудани таъминот бо таҷҳизоти муосир ва баланд бардоштани сатҳи хизматрасонии тиббӣ ба беҳдошти саломатии аҳолӣ мусоидат мекунад. Зеро ҷомеаи солим омили асосии рушди устувори давлат мебошад.
Манфиатҳои миллӣ на танҳо дар соҳаҳои сиёсӣ ва иқтисодӣ, балки дар ҳифзи фарҳанг, забон ва арзишҳои миллӣ низ ифода меёбанд. Забони давлатӣ, таърих, анъана ва фарҳанги ғании тоҷикон пояҳои муҳими давлатдории миллӣ мебошанд.
Дар Паём ба масъалаи таҳкими худшиносии миллӣ, арҷгузорӣ ба мероси ниёгон ва пешгирӣ аз таъсири фарҳангҳои бегона таваҷҷуҳи махсус зоҳир мегардад. Ин раванд ба пойдории ҷомеа ва нигоҳдошти ҳувияти миллӣ мусоидат мекунад.
Ҳамзамон, сиёсати хориҷии мутавозин ва “дарҳои кушода” ба таҳкими мавқеи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ ва ҳимояи манфиатҳои миллӣ дар сатҳи ҷаҳонӣ замина фароҳам меорад. Рушди ҳамкориҳои иқтисодӣ ва фарҳангӣ бо кишварҳои гуногун имкониятҳои нави рушдро фароҳам месозад.
Хулоса, Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санади муҳими сиёсӣ ва стратегӣ самтҳои асосии ҳифз ва татбиқи манфиатҳои миллиро муайян менамояд. Он на танҳо натиҷаҳои фаъолияти давлатро ҷамъбаст мекунад, балки дурнамои рушди минбаъдаро низ мушаххас месозад.
Манфиатҳои миллӣ — истиқлолият, амният, рушди иқтисодӣ, суботи иҷтимоӣ ва ҳифзи арзишҳои миллӣ — дар меҳвари сиёсати давлатӣ қарор доранд. Татбиқи вазифаҳое, ки дар Паём муайян гардидаанд, аз масъулиятшиносӣ ва ҳамкории тамоми ниҳодҳои давлатӣ ва ҷомеа вобаста мебошад. Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва тағйироти босуръати геосиёсӣ танҳо бо такя ба ваҳдати миллӣ, худшиносӣ ва меҳнати созанда метавон манфиатҳои миллиро ҳифз ва таҳким бахшид. Аз ин рӯ, омӯзиш ва татбиқи нуктаҳои Паём вазифаи муҳими ҳар як шаҳрванди ватандӯст буда, ба рушди устувор ва ояндаи дурахшони Тоҷикистон мусоидат менамояд.
Боронов Маҳмадусмон – директори филиали ҶСК “Ориёнбонк” дар шаҳри Левакант
