Бунёди давлати муосир раванди мураккаб ва бисёрсамта мебошад, ки на танҳо заминаҳои ҳуқуқиву сиёсӣ, балки иродаи қавии роҳбарӣ, тафаккури стратегӣ ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ талаб мекунад. Дар таърихи навини Тоҷикистон ин рисолати бузург бо номи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайванди ногусастанӣ дорад. Нақши Пешвои миллат дар ташаккули давлатдории миллӣ, таъмини сулҳу субот ва роҳандозии рушди устувори кишвар ҳамчун як падидаи таърихӣ арзёбӣ мегардад.
Марҳилаи аввали фаъолияти роҳбарии Пешвои миллат ба яке аз давраҳои ҳассостарини таърихи кишвар рост омад. Баъди ба даст овардани Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, кишвар ба буҳрони шадиди сиёсӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ рӯ ба рӯ гардид. Дар чунин шароити печида, барқарор намудани сулҳ ва ҳифзи якпорчагии давлат вазифаи аввалиндараҷа гардид. Талошҳои пайгиронаи роҳбарият дар ниҳоят бо имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ натиҷа доданд, ки он ба поён ёфтани низои дохилӣ ва оғози марҳилаи нави рушди кишвар замина гузошт. Маҳз ин дастовард ҳамчун пояи асосии давлатдории муосири тоҷикон хизмат кард.
Яке аз самтҳои муҳими фаъолияти Пешвои миллат таҳкими пояҳои ҳуқуқии давлат мебошад. Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва рушди минбаъдаи он имкон фароҳам овард, ки низоми давлатдорӣ дар асоси меъёрҳои демократӣ ва принсипҳои давлати ҳуқуқбунёд ташаккул ёбад. Ин санади муҳими ҳуқуқӣ на танҳо сохтори давлатро муайян кард, балки ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандонро ҳамчун арзиши олӣ эътироф намуд.
Дар баробари ин, Пешвои миллат ба рушди иқтисоди миллӣ таваҷҷуҳи махсус зоҳир намуд. Бо дарназардошти вазъи душвори пас аз ҷанг, сиёсати иқтисодии давлат ба барқарорсозии инфрасохтор, ҷалби сармоя ва рушди бахшҳои калидии иқтисод равона гардид. Эълон ва татбиқи ҳадафҳои стратегии миллӣ, аз ҷумла таъмини истиқлолияти энергетикӣ, раҳоӣ аз бунбасти коммуникатсионӣ ва таъмини амнияти озуқаворӣ, ба таҳкими пояҳои иқтисодӣ мусоидат карданд. Имрӯз натиҷаҳои ин сиёсати дурбинона дар рушди роҳҳо, неругоҳҳо ва саноати кишвар ба таври возеҳ эҳсос мегарданд.
Самти дигаре, ки дар он нақши Пешвои миллат барҷаста аст, рушди сиёсати хориҷӣ мебошад. Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ ҳамчун давлати сулҳпарвар ва ташаббускор муаррифӣ шудааст. Пешниҳод ва пуштибонии ташаббусҳои глобалӣ, махсусан дар соҳаи об, мавқеи кишварро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ таҳким бахшид. Узвият ва ҳамкории фаъол бо созмонҳои бонуффуз, аз ҷумла Созмони Милали Муттаҳид, ба густариши робитаҳои байналмилалӣ ва ҳимояи манфиатҳои миллӣ мусоидат намуд.
Ҳамзамон, дар сиёсати дохилии кишвар таваҷҷуҳи махсус ба рушди соҳаҳои иҷтимоӣ, чун маориф, илм, фарҳанг ва тандурустӣ равона шудааст. Пешвои миллат маорифро омили калидии рушди ҷомеа арзёбӣ намуда, барои беҳтар намудани сифати таълим ва тарбияи кадрҳои баландихтисос тадбирҳои муҳим андешид. Эҳёи арзишҳои миллӣ, гиромидошти таърих ва фарҳанг, инчунин тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи ватандӯстӣ аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ маҳсуб меёбанд.
Бо гузашти солҳо Тоҷикистон аз як кишвари ҷангзада ба давлати рӯ ба рушд табдил ёфт. Ин раванд, пеш аз ҳама, ба сиёсати созанда ва дурбинонаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобаста аст. Имрӯз кишвар дар марҳилаи нави рушд қарор дошта, ба сӯи саноатикунонии босуръат ва иқтисоди рақобатпазир қадам мегузорад. Аз ин рӯ, нақши Пешвои муаззами миллат дар бунёди давлати муосири тоҷикон аз таъмини сулҳу субот оғоз ёфта, то ташаккули низоми мукаммали давлатдорӣ ва рушди устувори иқтисодиву иҷтимоӣ идома меёбад. Ин таҷриба нишон медиҳад, ки роҳбарии хирадмандона, ваҳдати миллӣ ва сиёсати созанда метавонанд давлатро аз буҳрон ба сӯи пешрафт ҳидоят намоянд.
АЛИЗОДА Алишер Ҳикматулло,
муовини раиси Кумита оид ба таҳсилоти
ибтидоӣ ва миёнаи касбии
назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон,
номзади илмҳои педагогӣ, дотсент
