РӮЗИ ВАРЗИШГАРОН, ҶАШНИ ИРОДА, ҚАҲРАМОНӢ ВА ШАРАФИ МИЛЛӢ!
Рӯзи варзишгарони Тоҷикистон дар тақвими ҷашнҳои кишвар танҳо як санаи соҳавӣ нест. Ин рӯз арҷгузорӣ ба ирода, матонат, меҳнати фидокорона ва рӯҳияи қаҳрамонии фарзандони миллатест, ки бо заҳмати шабонарӯзӣ қуллаҳои варзиширо фатҳ намуда, номи…
Рӯзи варзишгарони Тоҷикистон дар тақвими ҷашнҳои кишвар танҳо як санаи соҳавӣ нест. Ин рӯз арҷгузорӣ ба ирода, матонат, меҳнати фидокорона ва рӯҳияи қаҳрамонии фарзандони миллатест, ки бо заҳмати шабонарӯзӣ қуллаҳои варзиширо фатҳ намуда, номи Тоҷикистони соҳибистиқлолро дар арсаи ҷаҳонӣ баланд мебардоранд.
Варзиш дар ҳаёти ҷомеаи муосир танҳо рақобат барои медал нест. Он мактаби бузурги ирода, интизом, масъулиятшиносӣ, худшиносӣ ва ватандӯстӣ буда, дар тарбияи насли солим ва созандаи кишвар нақши муҳим дорад. Ҷавоне, ки варзишро интихоб мекунад, дар баробари неруи ҷисмонӣ рӯҳияи мубориза, сабру таҳаммул ва масъулияти расидан ба ҳадафро низ дар худ ташаккул медиҳад.
Дар даврони соҳибистиқлолӣ бо таваҷҷуҳи пайвастаи Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ғамхориҳои ҳамешагии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Президенти Кумитаи миллии олимпии муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соҳаи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш ба марҳилаи сифатан нави рушд ворид гардид.
Маҳз Истиқлоли давлатӣ барои рушди ҳамаҷонибаи варзиш, ташаккули заминаи муосири моддию техникӣ, такмили низоми омодагии варзишгарон ва иштироки васеи онҳо дар мусобиқаҳои сатҳи байналмилалӣ имкониятҳои нав фароҳам овард.
Имрӯз дар саросари мамлакат ҳазорон иншооти варзишӣ фаъолият доранд. То аввали соли 2026 шумораи онҳо ба 11 ҳазору 280 адад расида, танҳо дар соли 2025 боз 174 иншооти нави варзишӣ ва нимсолаи якуми соли ҷорӣ бошад 87 иншооти соҳаи варзиш сохта ва мавриди истифода қарор дода шудааст.
Аммо моҳияти ин рақамҳо танҳо дар шумораи иншоот нест. Арзиши воқеии онҳо дар имкониятест, ки барои инсон фароҳам меоранд, барои кӯдаке, ки нахустин қадамҳои худро ба майдони варзиш мегузорад, барои наврасе, ки истеъдоди худро кашф мекунад ва барои ҷавоне, ки орзу дорад рӯзе Парчами Ватанро дар бузургтарин майдонҳои ҷаҳон парафшон намояд. Имрӯз чунин орзуҳо ба воқеият табдил ёфтаанд.
Дар баробари рушди инфрасохтор, заминаи ҳуқуқӣ ва барномавии соҳа низ пайваста такмил ёфт. Қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш» дар таҳрири нав, татбиқи Барномаи маҷмӯии рушди тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш ва Барномаи рушди футбол, инчунин роҳандозии низоми дастгирӣ ва ҳавасмандгардонии ғолибону ҷоизадорони мусобиқаҳои байналмилалӣ бозгӯи сиёсати пайгиронаи давлат дар самти рушди варзиши миллӣ мебошад. Муҳимтар аз ҳама, ин тадбирҳо барои он равона шудаанд, ки дастоварди варзишгар танҳо натиҷаи талоши шахсӣ набошад, балки дар заминаи низоми мукаммал, имкониятҳои муносиб ва пуштибонии пайвастаи давлатӣ ба даст ояд.
Зеро дар ниҳоят ҳамаи ин иқдомҳо ба як ҳадафи асосӣ, ба майдон овардани варзишгари қавӣ, соҳибкасб ва ватандӯст равона шудаанд. Варзишгаре, ки дар лаҳзаи рақобат на танҳо қувваи ҷисмонии худ, балки шарафи Ватанро низ ҳимоя мекунад.
Дар ин раванд шаҳри Душанбе низ бо таваҷҷуҳ, дастгирӣ ва ғамхориҳои пайвастаи Раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси шаҳри Душанбе муҳтарам Рустами Эмомалӣ ба яке аз марказҳои муҳими варзишии минтақа ва арсаи байналмилалӣ табдил ёфта истодааст.
Дар пойтахти мамлакат дар солҳои охир садҳо иншооти варзишӣ бунёд ва навсозӣ гардида, барои тамрин, омодагии касбӣ ва баргузории мусобиқаҳои сатҳи баланд шароити мусоид фароҳам оварда шудааст. Бунёди иншооти муосир ва ҷавобгӯ ба талаботи байналмилалӣ имкониятҳои шаҳри Душанберо барои мизбонии чорабиниҳои бузурги варзишӣ ба таври назаррас густариш бахшидааст.
Танҳо дар солҳои охир шаҳри Душанбе мизбони садҳо чемпионат ва мусобиқаҳои сатҳи ҷаҳонӣ ва қитъавӣ гардида, ба майдони муҳими рақобатҳои варзишӣ ва муаррифии иқтидори варзишии Тоҷикистон табдил ёфтааст. Баргузории чунин чорабиниҳо барои варзишгарони тоҷик имкони санҷиши маҳорати касбӣ дар рақобат бо беҳтарин варзишгарони ҷаҳон, андӯхтани таҷрибаи байналмилалӣ ва боло бурдани сатҳи омодагиро фароҳам овардааст.
Ҳамин имкониятҳо дар ниҳоят ба натиҷаи асосӣ пирӯзии варзишгарон ва баланд шудани Парчами Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ меоваранд. Зеро меъёри воқеии рушди варзиш на танҳо шумораи иншоот ё мусобиқаҳост. Меъёри асосӣ инсон аст, варзишгарест, ки соатҳои тӯлонии тамринро пушти сар мекунад, аз хастагӣ ва мағлубият намеҳаросад, аз нав бармехезад ва дар лаҳзаи ҳалкунанда барои шарафи Ватан мубориза мебарад.
Дар даврони соҳибистиқлолӣ варзишгарони тоҷик бо пирӯзиҳои худ борҳо миллати моро сарбаланд намудаанд. Дар натиҷаи чунин дастовардҳо наздик ба 8000 маротиба Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар мусобиқаҳои сатҳи байналмилалӣ парафшон гардидааст.
Ин рақам танҳо омор нест. Дар паси ҳар як парчамбардорӣ заҳмати варзишгар, маҳорати мураббӣ, дастгирии падару модар ва орзуи як миллат қарор дорад. Ҳар маротибае, ки Суруди миллии Тоҷикистон ба ифтихори пирӯзии фарзандони миллат садо медиҳад, он лаҳза на танҳо анҷоми як мусобиқа, балки лаҳзаи муаррифии давлат ва миллат аст.
Дар баробари дастовардҳои қаҳрамонони арсаи байналмилалӣ, рушди варзиш дар кишвар пеш аз ҳама ба таҳкими саломатии ҷомеа ва тарбияи насли солим равона гардидааст. Густариши ҳаракати варзишӣ, баргузории чорабиниҳои оммавӣ, Дави миллӣ, машқҳои пагоҳирӯзӣ ва дигар иқдомҳои солимгардонӣ ба он мусоидат мекунанд, ки варзиш тадриҷан ба фарҳанги ҳамарӯзаи ҷомеа табдил ёбад.
Имсол ин ҳама дастовардҳо дар заминаи як рӯйдоди муҳими таърихӣ 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон маънои бештар касб мекунанд. Дар воқеъ 35 - соли соҳибистиқлолӣ барои Тоҷикистони азиз давраи таҳкими давлатдорӣ, ҳифзи сулҳу ваҳдат, бунёдкориву созандагӣ ва рушди соҳаҳои гуногуни ҳаёти ҷомеа мебошад. Варзиш низ дар ин масири таърихӣ роҳи назарраси рушдро тай намуда, аз марҳилаи ташаккул ба сатҳи нави эътирофи байналмилалӣ расидааст.
Аммо 35 - солагии Истиқлоли давлатӣ барои мо танҳо фурсати ҷамъбасти дастовардҳо нест. Он бояд оғози марҳилаи нави ҳадафҳои бузург бошад. Имрӯз вазифаи мо танҳо нигоҳ доштани натиҷаҳои бадастомада нест. Мо бояд сифати омодагии варзишгаронро боз ҳам баланд бардорем, мактабҳои варзиширо тақвият бахшем, истеъдодҳои навро сари вақт кашф намоем, рушди намудҳои олимпиро вусъат диҳем ва барои қаҳрамонони фардои Тоҷикистон заминаи боз ҳам мустаҳкамтар фароҳам созем.
Қаҳрамонони ояндаи Тоҷикистон имрӯз дар байни кӯдакон ва наврасони мо ҳастанд. Онҳо ба майдонҳои варзишӣ меоянд, орзу мекунанд, меомӯзанд, машқ мекунанд ва қадам ба қадам ба сӯи қуллаҳои бузург ҳаракат менамоянд.
Вазифаи ҷомеа ва масъулини соҳа аз он иборат аст, ки ин орзуҳоро ба имконият ва ин имкониятҳоро ба натиҷа табдил диҳанд. Зеро қаҳрамон танҳо дар лаҳзаи гирифтани медал ба вуҷуд намеояд. Қаҳрамон дар солҳои машқу тамрин, дар лаҳзаҳои душвор, дар мубориза бо шикаст ва дар иродаи аз нав бархостан ташаккул меёбад.
Варзишгари тоҷик дар майдони байналмилалӣ танҳо маҳорати шахсии худро нишон намедиҳад. Ӯ фарҳанг, ахлоқ, ирода ва шарафи миллиро низ муаррифӣ мекунад. Аз ин рӯ, ҳар пирӯзии ӯ барои Тоҷикистон танҳо як медал нест, он як саҳифаи нави ифтихори миллӣ, як лаҳзаи муаррифии давлат ва як қадами дигар дар таҳкими ҷойгоҳи Тоҷикистони соҳибистиқлол дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мебошад.
Варзишгарони тоҷик барои медал мубориза мебаранд, аммо дар паси ҳар медал шарафи Ватан меистад.
Ҳамин аст маънои воқеии Рӯзи варзишгарони Тоҷикистон
Бо эҳтиром, Раиси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон Гулаҳмадзода Зулфиқор Аҳмад