АҲАМИЯТИ ТАШАББУСҲОИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ ДАР ЭҲЁИ АДОЛАТИ ТАЪРИХӢ ВА ТАҲКИМИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ

Ҷонисориҳо ва фидокриҳои ин чеҳраҳои мондагори миллат дар замони истиқлоли давлатӣ таҳти роҳбарии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба таври шоиста қардрдонӣ шудаистодааст. Ташаббуси навбатии Сарвари давлат дар масири рушди давлатдории миллӣ ва баланд бардоштани сатҳи ҳувият ва худшиносии миллӣ аҳамияти махсус дорад. Бо ин арҷгузорӣ собит шуд, ки Ватан ҳаргиз ҷонисориҳо ва фидокориҳои фарзандони асил ва фарзонаи хешро ҳеҷ вақт фаромӯш намекунад ва ба онҳо ҳамнавост. Насли имрӯзи миллат пай бурд, ки ягона заҳмате, ки қадру манзалаташ гум намешавад, хидмати фидокорона ба миллату давлат ва меҳани азиз аст. Ин ташаббус дар бедории миллӣ ва зиракии сиёсии наслҳои наврас ва ҷавони кишвар баҳри хидмати шоиста намудан ба Ватан мусоидат намуда, онҳоро дар руҳияи ҷасорат ва ҷавонмардию аз худ гузаштанҳо баҳри манфиатҳои миллӣ ба камол мерасонад. Ормони Нусратулло Махсум ва Шириншо Шотемур табдил додани Тоҷикистон ба як давлати рушднамуда ва баланд бардоштани сатҳи зидандагӣ ва некуаҳволии миллати тоҷик, эҳёи арзишҳои фарҳангӣ буд, ки имрӯз ин ҳама аз ҷониби Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон амалӣ шуд. Бо талошу заҳматҳои Қаҳрамонони Тоҷикистон миллати тоҷик соҳибдавлату соҳибэҳтиром гардида, имрӯз ҳамчун ҷониби ташаббускор дар ҳалли масъалаҳои мубрами сатҳи ҷаҳонӣ шинохта мешавад.