Мардуми Тоҷикистон дар симои ҳар яки шумо – хизматчиёни ҳарбӣ ва кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ муҳофизони боэътимоди истиқлолу озодии Ватан, марзу буми сарзамини аҷдодӣ, сулҳу суботи мамлакат ва ҳомиёни ҳуқуқу манфиатҳои худро мебинанд. Эмомалӣ…
Мардуми Тоҷикистон дар симои ҳар яки шумо – хизматчиёни ҳарбӣ ва кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқ муҳофизони боэътимоди истиқлолу озодии Ватан, марзу буми сарзамини аҷдодӣ, сулҳу суботи мамлакат ва ҳомиёни ҳуқуқу манфиатҳои худро мебинанд.
Эмомалӣ Раҳмон
Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шароити ниҳоят ҳассосу душвори таърихӣ, вазъи мураккаби сиёсӣ ва нооромию бесуботӣ, дар заминаи холӣ, бемавҷуд будани таҳкурсии моддию техникӣ аз ҷониби фарзанди фарзонаи миллат, абармарди ваҳдатофар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъсис дода шудаанд. Бояд зикр намуд, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон баъд аз соҳибистиқлолӣ аз Иттиҳоди Шӯравӣ ҳатто як яроқ ба мерос нагирифтааст.
“Вақте, ки ман сари қудрат омадам, мо вазорат надоштем, мо вазири дифоъ надоштем, мо генерал — афсар надоштем, сарбозам надоштем, як милтиқи чӯбин ҳам надоштем. Артиши миллиро ман дар зери хайма таъсис додам, иншоот надоштем. Аз дигар кишварҳои ҳамсоя ман афсаронро даъват кардам, хоҳиш кардам ва аз байни онҳо вазир таъин кардам” – таъкид намудаанд, дар яке аз баромадҳояшон Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон.
Пас аз ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ, Тоҷикистон бо мушкилоти ҷиддии амниятӣ рӯ ба рӯ шуд. Набудани сохтори ҳарбиву мудофиавӣ ва вазъи ноороми дохилӣ зарурати таъсиси Артиши миллиро ба миён овард. Бо дарки амиқи масъулияти роҳбарӣ ва таъмини аркони давлатдорӣ, Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба ташкили Қувваҳои Мусаллаҳ асос гузоштанд. Ин иқдом қадами сарнавиштсозу таърихие буд, ки барои ҳифзи истиқлолият ва тамомияти арзии кишвар аҳамияти таърихӣ пайдо кард.
Бо ибтикор ва роҳнамоии Президенти мамлакат, пояҳои ҳуқуқӣ ва тартиби идоракунии Артиши миллӣ муайян гардида, тадриҷан ба як низоми муайян дароварда шуданд. Қабули қонунҳо ва санадҳои меъёрии марбут ба хизмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ, муайян намудани сохтор ва зерсохторҳои низомӣ, таъсиси қисмҳои ҳарбӣ ва муассисаҳои таълимии ҳарбӣ аз ҷумлаи тадбирҳое буданд, ки дар муддати кӯтоҳ амалӣ гардиданд. Ин раванд дар шароите сурат гирифт, ки кишвар аз ҷиҳати иқтисодӣ ва моддӣ имкониятҳои маҳдуд дошт, аммо иродаи сиёсӣ ва масъулиятшиносӣ роҳро барои пешрафт боз намуд.
Яке аз самтҳои муҳими сиёсати Роҳбари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таҳкими тарбияи ватандӯстӣ ва баланд бардоштани рӯҳияи хизматчиёни ҳарбӣ мебошад. Дар суханрониҳо ва мулоқотҳои сершумор бо афсарону сарбозон, Эмомалӣ Раҳмон ҳамеша ба аҳамияти садоқат ба Ватан, ҳифзи сулҳу субот ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ таъкид намудаанд. Ин сиёсати оқилонаву дурандешона замина фароҳам овард, ки Артиши миллӣ на танҳо як нерӯйи мусаллаҳ, балки ба мактаби тарбияи ҷавонмардӣ, интизом ва худшиносии миллӣ мубаддал гардад.
Бо талошҳои пайвастаи роҳбарияти давлат тӯли солҳои соҳибистиқлолӣ заминаҳои моддию техникии Артиши миллӣ тадриҷан мустаҳкам гардиданд. Таъмини шароити мусоиди хизмат, таъмин намудани артиш бо техникаву таҷҳизоти муосири ҳарбӣ ва беҳтар намудани шароити иҷтимоии хизматчиёни ҳарбӣ аз ҷумлаи тадбирҳое буданд, ки ба баланд гардидани иқтидори мудофиавии кишвар мусоидат кардаанд. Дар баробари ин, таваҷҷуҳ ба омодасозии кадрҳои баландихтисоси ҳарбӣ ва рушди ҳамкориҳои байналмилалӣ дар соҳаи мудофиаву амният низ густариш ёфт.
Нақши Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳ, генерали артиш муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар таҳкими сулҳу ваҳдати миллии кишвар басо арзанда ва шоистаи таҳсин аст. Муттаҳид сохтани тамоми сохторҳои низомиву қудратӣ дар ҳайати Қувваҳои Мусаллаҳ бевосита ташаббуси хирадмандонаи Пешвои муаззами миллат баҳри пойдории сулҳу суботи сартосарӣ мебошад.
Имрӯз Артиши миллии Тоҷикистон рисолати худро дар самти ҳифзи амнияту суботи ҷомеа ва марзу буми кишварро бо садоқату сарбандӣ иҷро намуда истодааст. Ин дастовардҳо самараи сиёсати пайгирона ва таваҷҷуҳи доимии Роҳбари давлат ба масъалаҳои мудофиа буда, дурнамои рушду пешрафти кишвари азизамон дар оянда ба ҳисоб меравад.
Имрӯзҳо, ки Артиши миллӣ 33–солагии худро таҷлил мекунад, метавонем, бо ифтихору сарфарозӣ изҳор намоем, ки нақши Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бунёд ва таҳкими Артиши миллӣ таърихӣ ва сарнавиштсоз аст. Маҳз иродаи устувор ва талошҳои шабонарӯзии Сарвари давлат боис гашт то Тоҷикистон имрӯз ба чунин дастоварду музаффариятҳо ноил гардад. Инчунин дар роҳи таъмини суботу оромӣ ва пойдории Истиқлоли давлатӣ саҳми фарзандони фарзонаву сарсупурдаи Ватан–хизматчиёни ҳарбиро низ бояд қадр намуд ва ба онҳо пайравӣ кард. Кору фаъолияти онҳо баҳри насли ҷавони кишвар намунаи беҳтарини ибрат дар роҳи ватандӯстиву ватандорист!
Умед ТОҲИРЗОДА,
Комиссари ҳарбии шаҳру ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ,
полковник
