(Ба ифтихори 35 - солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон)
35 соли Истиқлоли давлатӣ барои Ҷумҳурии Тоҷикистон марҳилаи пурпечутоб, вале ҳамзамон пурифтихор ба ҳисоб меравад. Аз рӯзи таърихии 9 сентябри соли 1991, ки кишвар ба истиқлолияти давлатӣ ноил гардид, то имрӯз Тоҷикистон роҳи душвор, вале пурмаҳсулро тай намуд. Дар ин раванд, нақши калидӣ ва роҳнамоии оқилонаи Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар таъмини субот, рушд ва шукуфоии кишвар бениҳоят муҳим арзёбӣ мегардад.
Дар оғози солҳои соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон бо буҳрони амиқи сиёсӣ ва иқтисодӣ рӯ ба рӯ гардид. Ҷанги шаҳрвандӣ ба пояҳои давлатдорӣ зарбаи сахт расонд ва иқтисоди миллӣ қариб фалаҷ шуд. Бо вуҷуди ин, дар муддати нисбатан кӯтоҳ, кишвар тавонист бо талошҳои роҳбарияти давлат ва дастгирии мардум аз ин буҳрон раҳо ёбад. Имзои Созишномаи умумии сулҳ ва ризоияти миллӣ дар соли 1997 оғози марҳилаи нави рушд гардид ва заминаи устувори суботи сиёсиро фароҳам овард.
Яке аз дастовардҳои муҳимтарини даврони истиқлолият бунёди давлатдории муосир мебошад. Қабули Конститутсия, ташкили сохторҳои идоракунии давлатӣ, тақвияти ҳокимияти қонун ва рушди ҷомеаи шаҳрвандӣ ба таҳкими пояҳои давлатдорӣ мусоидат намуд. Тоҷикистон имрӯз ҳамчун давлати соҳибистиқлол, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ дар арсаи байналмилалӣ эътироф шудааст.
Дар соҳаи иқтисод, кишвар ба пешрафтҳои назаррас ноил гардид. Аз иқтисоди заиф ва вобаста, Тоҷикистон ба марҳилаи рушди устувор ворид шуд. Амалисозии лоиҳаҳои бузурги инфрасохторӣ, аз ҷумла сохтмони роҳҳо, нақбҳо ва пулҳо, кишварро аз бунбасти коммуникатсионӣ раҳо намуд. Иншооти муҳими энергетикӣ, махсусан неругоҳҳои барқи обӣ, ба таъмини истиқлолияти энергетикӣ мусоидат карданд. Имрӯз Тоҷикистон ба яке аз кишварҳои дорои захираҳои бузурги гидроэнергетикӣ табдил ёфтааст.
Соҳаи иҷтимоӣ низ дар ин давра пешрафти назаррасро таҷриба намуд. Сохтмони муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо ва марказҳои фарҳангӣ ба беҳтар гардидани сатҳи зиндагии аҳолӣ мусоидат кард. Ислоҳоти соҳаи маориф, ҷорӣ намудани технологияҳои нав ва дастгирии ҷавонон барои омода намудани мутахассисони баландихтисос замина фароҳам овард. Ҳамзамон, таваҷҷуҳи махсус ба рушди илм ва фарҳанг, эҳёи анъанаҳои миллӣ ва муаррифии онҳо дар сатҳи ҷаҳонӣ ба баланд бардоштани худшиносии миллӣ мусоидат намуд.
Дар арсаи байналмилалӣ, Тоҷикистон мавқеи устувор касб намуд. Ташаббусҳои ҷаҳонии кишвар, бахусус дар самти масъалаҳои об ва экология, эътирофи ҷомеаи ҷаҳониро ба даст оварданд. Тоҷикистон имрӯз ҳамчун кишвари сулҳдӯст ва ташаббускор дар ҳалли мушкилоти глобалӣ шинохта мешавад. Аз ҷумлаи дастовардҳои муҳими фарҳангӣ ва маънавӣ эҳёи ҷашнҳои миллӣ ва анъанаҳои қадима мебошад. Ҷашни Наврӯз, ки бо ташаббуси Тоҷикистон мақоми байналмилалӣ гирифт, ба рамзи эҳёи фарҳанги миллӣ табдил ёфт. Инчунин, таваҷҷуҳ ба забон, адабиёт ва санъат ба таҳкими ҳувияти миллӣ мусоидат намуд.
Бо гузашти 35 сол Ҷумҳурии Тоҷикистон аз як кишвари ҷангзада ба давлати рӯ ба рушд ва устувор табдил ёфтааст. Ин дастовардҳо натиҷаи сиёсати хирадмандона, иродаи қавӣ ва заҳмати шабонарӯзии роҳбарияти давлат ва мардуми кишвар мебошанд. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тавонистанд самти дурусти рушди кишварро муайян намуда, Тоҷикистонро ба роҳи пешрафт раҳнамоӣ созад.
Дар маҷмуъ, 35 соли истиқлолият барои Тоҷикистон на танҳо давраи барқарорсозӣ, балки замони бунёд, рушд ва таҳкими арзишҳои миллӣ ба ҳисоб меравад. Имрӯз кишвар бо боварии комил ба оянда менигарад ва барои расидан ба ҳадафҳои стратегӣ қадамҳои устувор мегузорад. Дастовардҳои ин давра гувоҳи онанд, ки истиқлолият неъмати бебаҳо буда, ҳифз ва таҳкими он вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.
Одилзода Исмоил, н.и.т., директори Коллеҷи тиббии шаҳри Бохтар
