Артиши миллӣ барои ҳар давлати соҳибистиқлол пояи устувори давлатдорӣ, рамзи қудрат ва нишони соҳибихтиёрии миллӣ ба шумор меравад. Барои Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки роҳи пурпечутоби таърихиро паси сар намуда, ба марҳилаи нави рушду пешрафт ворид гардидааст, Қувваҳои Мусаллаҳ ҳамчун сипари боэътимоди давлату миллат дар таъмини амният, субот ва таҳкими ваҳдати миллӣ нақши калидӣ доранд. Дар шароити мураккаби ҷаҳони муосир, ки таҳдидҳои гуногуни сиёсӣ, ҳарбӣ ва иттилоотӣ афзоиш меёбанд, Артиши миллӣ кафили оромии ҷомеа ва муҳофизи арзишҳои муқаддаси давлатдорӣ мебошад.
Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар давраи ҳассоси ташаккули давлатдорӣ таъсис ёфта, марҳилаҳои душвору сарнавиштсозро паси сар карданд. Бо талошу ибтикороти пайгиронаи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, заминаҳои мустаҳками ҳуқуқӣ ва моддиву техникӣ барои рушди Артиши миллӣ фароҳам оварда шуданд. Бо дастгирии роҳбарияти олии давлат, ин ниҳоди муҳими қудратӣ тадриҷан такмил ёфта, имрӯз ба сохтори тавоно, муосир ва дорои омодабошии баланди ҷангӣ табдил гардидааст.
Таҷдиди зерсохторҳои низомӣ, бунёди қисмҳои ҳарбии нав, таъмин бо техникаву таҷҳизоти муосир, баланд бардоштани сатҳи касбияти афсарону сарбозон ва беҳтар намудани шароити иҷтимоии хизматчиёни ҳарбӣ аз ҷумлаи тадбирҳое мебошанд, ки обрӯ ва нуфузи Артиши миллиро боз ҳам боло бурдаанд. Имрӯз сафи Қувваҳои Мусаллаҳро ҷавонони далеру ватандӯст ташкил медиҳанд, ки бо эҳсоси баланди масъулиятшиносӣ қарзи муқаддаси шаҳрвандии худро адо менамоянд.
Артиши миллӣ дар баробари иҷрои вазифаи асосии худ, ҳифзи истиқлолу якпорчагии давлат ба мактаби воқеии тарбияи ватандӯстӣ барои ҷавонон табдил ёфтааст. Хизмат дар сафи Артиш барои ҳар ҷавон на танҳо иҷрои уҳдадории қонунӣ, балки марҳилаи муҳими камолоти шахсият аст. Дар муҳити интизом, тартибот, эҳтироми қонун ва садоқат ба Савганди ҳарбӣ ҷавонон ҳисси худшиносии миллӣ, шуҷоат ва иродаи қавиро дар худ парвариш медиҳанд.
Тарбияи ватандӯстӣ яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб меёбад. Сарвари давлат борҳо таъкид намудаанд, ки ҳисси муҳаббат ба Ватан, эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ ва ҳимояи манфиатҳои миллӣ бояд дар қалби ҳар як ҷавон ҷойгоҳи устувор дошта бошад. Ба гуфтаи Пешвои миллат, хизмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ мактаби мардонагӣ, шуҷоат ва садоқат буда, ҳар ҷавонро ба шахсияти масъул ва ватандӯст табдил медиҳад.
Дар қисмҳои ҳарбӣ мунтазам машғулиятҳои сиёсиву маърифатӣ, омӯзиши таърихи давлатдории тоҷикон, арҷгузорӣ ба арзишҳои миллӣ ва эҳтиром ба Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ баргузор мегарданд. Ин тадбирҳо дар замири сарбозон ҳисси ифтихор аз давлатдории миллӣ ва омодагиро барои дифоъ аз ҳар ваҷаб хоки Ватан тақвият мебахшанд. Сарбозон дар муҳити дӯстиву бародарӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва интизоми қатъӣ тарбия ёфта, ҳамчун неруи муттаҳиду содиқ ба миллат шакл мегиранд.
Имрӯз Артиши миллии Тоҷикистон бо рӯҳияи баланди касбӣ, интизоми намунавӣ ва омодабошии устувори ҷангӣ фаъолият намуда, амнияту суботи кишварро таъмин менамояд. Маҳз бо шарофати хизмату заҳмати шабонарӯзии фарзандони содиқи миллат фазои сулҳу оромӣ дар кишвар ҳифз гардида, барои рушду пешрафти иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии ҷомеа шароити мусоид фароҳам оварда мешавад.
Дар баробари ин, вазифаи ҳар як хизматчии ҳарбӣ ва шаҳрванд аз он иборат аст, ки баҳри таҳкими боз ҳам бештари қобилияти мудофиавии мамлакат, баланд бардоштани сатҳи омодабошии ҷангӣ ва тақвияти тарбияи ватандӯстӣ миёни ҷавонон саҳми арзандаи худро гузорад. Зеро ҳифзи Ватан қарзи муқаддаси ҳар фарди бонангу номус аст.
Бигзор Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамеша пояндаву неруманд бошад, рӯҳияи шуҷоату матонат дар қалби хизматчиёни ҳарбӣ ҷовидон монад ва осмони Тоҷикистони азиз зери ҳимояи фарзандони содиқу далераш ҳамеша софу беғубор бошад.
