Сараввал ҳамаи Шумо ва дар симои Шумо кулли кормандони соҳаи тандурустии мамлакатро ба муносибати Рӯзи кормандони соҳаи тиб, ки ҳамасола санаи 18 август таҷлил мегардад, самимона табрик гуфта, ба ҳар яки Шумо пеш аз ҳама саломатии бардавом, рӯзгори ободу осуда ва дар фаъолияти пурмасъулияту пуршараф комёбиҳои нав ба нав орзумандам.
Мусаллам аст, ки соҳаи тандурустӣ яке аз соҳаҳои муҳими иҷтимоӣ ва омили асосии таъмини зиндагии шоистаи мардум ба ҳисоб меравад. Ҳифзи саломатии аҳолӣ, пешгирии бемориҳо, расонидани ёрии саривақтии тиббӣ ва баланд бардоштани сифати хизматрасониҳои тиббӣ аз ҷумлаи самтҳои муҳимми сиёсати иҷтимоии давлат ба шумор меравад.
Бо шарофати сиёсати созандаву дурбинонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соҳаи тандурустӣ дар кишвар пайваста рушд намуда, барои беҳтар намудани сатҳу сифати хизматрасонии тиббӣ, баланд бардоштани дараҷаи касбии мутахассисон ва фароҳам овардани шароити мусоиди кору фаъолият тадбирҳои муҳим амалӣ гардида истодаанд.
Рӯзи кормандони соҳаи тиб ба зодрӯзи фарзанди фарзонаи миллати тоҷик, олими бузург, табиби ҳозиқи ҷаҳонӣ, файласуф ва мутафаккири барҷаста Абӯалӣ ибни Сино рост меояд. Номи ин абармарди илму маърифат ҳамчун яке аз поягузорони илми тиб дар таърихи тамаддуни башарӣ мақоми хосса дошта, осори гаронбаҳои ӯ то имрӯз барои рушди илми тиб ва тарбияи табибони ҷавон аҳамияти бузург дорад.
Шумо — кормандони соҳаи тандурустӣ, ҳамчун пайравони мактаби Сино, бо донишу таҷриба, масъулияти баланд, меҳрубонӣ ва садоқат ба касби пуршарафи худ барои ҳифзи саломатии мардум саҳми арзанда мегузоред.
Қобили зикр аст, ки кормандони муассисаҳои тандурустии ноҳияи Исмоили Сомонӣ низ дар самти ҳифзи саломатии аҳолӣ, баланд бардоштани сифати хизматрасонии тиббӣ, пешгирии бемориҳои сироятӣ ва ғайрисироятӣ, тарғиби тарзи ҳаёти солим ва баланд бардоштани маърифати тиббии шаҳрвандон фаъолияти назаррас доранд.
Имрӯз дар муассисаҳои тандурустии ноҳия мутахассисони соҳибтаҷриба ва табибони ҷавону лаёқатманд фаъолият намуда, бо истифода аз имкониятҳои муосири тиббӣ барои ташхису табобати беморон ва беҳтар намудани сатҳи хизматрасонии тиббӣ талош менамоянд.
Дар ин раванд нақши табибон, ҳамшираҳои шафқат, кормандони миёна ва хурди тиббӣ, кормандони ташхисгоҳҳо, ёрии таъҷилӣ ва дигар мутахассисони соҳа ниҳоят муҳим мебошад. Зеро ҳар рӯзи фаъолияти Шумо бо саломатӣ ва ҳаёти инсон, бо тақдири сокинони ҷомеа ва умеду эътимоди онҳо пайванди ногусастанӣ дорад.
Кормандони муҳтарами соҳаи тиб!
Касби табибӣ аз инсон дониш, масъулиятшиносӣ, сабру таҳаммул, меҳрубонӣ ва садоқати беандоза ба инсонро талаб менамояд. Ҳар як сухани нек, ҳар як ташхиси дуруст ва ҳар як амали саривақтии табиб метавонад ба бемор умед бахшида, зиндагии инсонеро наҷот диҳад.
Аз ин рӯ, рисолати Шумо на танҳо расонидани кумаки тиббӣ, балки ҳифзи муҳимтарин арзиши инсон — ҳаёт ва саломатӣ мебошад.
Боиси ифтихор аст, ки ҷавонони соҳаи тандурустӣ низ бо рӯҳияи баланди ватандӯстӣ, донишу малакаи муосир ва ҳисси масъулияти касбӣ ба фаъолият пардохта, дар рушди соҳа ва баланд бардоштани сифати хизматрасонии тиббӣ саҳми арзандаи худро гузошта истодаанд.
Эътимоди комил дорам, ки кормандони соҳаи тандурустии ноҳияи Исмоили Сомонӣ минбаъд низ бо истифода аз таҷрибаи пешқадам, дастовардҳои илму техникаи муосир ва имкониятҳои мавҷуда баҳри беҳдошти саломатии аҳолӣ, баланд бардоштани сифати хизматрасониҳои тиббӣ ва таҳкими пояҳои ҷомеаи солим тамоми неру ва дониши худро сафарбар менамоянд.
Бори дигар дар ин рӯзи фархунда ба ҳамаи кормандони соҳаи тандурустӣ, табибони соҳибтаҷриба, ҳамшираҳои шафқат, ҷавонони соҳа ва собиқадорони меҳнат тансиҳатии комил, умри дароз, саодати рӯзгор, файзу баракати хонадон ва дар фаъолияти касбӣ комёбиҳои беназир орзу менамоям.
Бигзор заҳмати пуршарафи Шумо ҳамеша бо сипоси мардум, саломатии беморон ва эҳсоси қаноатмандӣ аз хизмат ба Ватан қадр гардад.
